De Netflix-serie Adolescence wordt binnenkort ingezet als lesmateriaal op middelbare scholen in Nederland. Ik vind dat goed. Niet alleen omdat de serie goed gemaakt is – rauw, confronterend en goed opgebouwd – maar omdat dit precies het soort gesprek opent dat we moeten voeren. Zeker met jongeren die de wereld soms net een beetje anders ervaren. Zeker met jongeren met autisme.
Adolescence gaat over Jamie, een dertienjarige jongen die wordt verdacht van de moord op zijn klasgenoot Katie. Een heftig onderwerp. Het is vooral een serie over groepsdruk, online beïnvloeding, macht en kwetsbaarheid. En over hoe jonge mensen proberen te navigeren in een wereld vol onzichtbare regels en geheime codes.
Waarom juist belangrijk voor kinderen met autisme?
Kinderen met autisme worstelen vaak niet met ‘begrip’, maar met interpretatie. Deze kinderen zien wel wat er gebeurt, maar de betekenis van sociaal gedrag, onderhuidse spanning of non-verbale communicatie ontgaat hen soms. Deze serie biedt realistische, gelaagde scènes waarin je als kijker moet afvragen wat er nou echt gebeurt. Wie heeft hier de macht? Wat wordt niet uitgesproken? En wat doet dat met jou?
Door die vragen samen te bespreken, ontstaat ruimte. Ruimte om te reflecteren. Ruimte die we toch graag willen bij autisme. Het gaat niet over ‘goed of fout’, maar over ‘hoe voelt dit voor jou?’.
Media als spiegel en vergrootglas
We onderschatten vaak de impact van media op jongeren. Zeker bij kinderen met autisme, die zich soms sterker identificeren met digitale werelden dan met sociale kringen in het echte leven. De serie werpt licht op online gemeenschappen zoals de ‘manosfeer’ – een toxisch broeinest van misogynie en radicalisering, waar kwetsbare jongeren makkelijk in verstrikt raken. Kinderen die zich onbegrepen voelen, zoeken erkenning. En algoritmes “luisteren” en “reageren”
Door samen met deze jongeren te kijken naar hoe media hun denken, voelen en gedrag beïnvloedt help je met een waardevolle ontwikkeling. Namelijk met regie. Het gesprek hierover is dus niet zomaar educatief – het is preventief, beschermend en verbindend.
Ook een aanrader voor zorgprofessionals
Voor begeleiders, therapeuten, leerkrachten en mediators biedt Adolescence een schat aan observatiemateriaal. Hoe ontstaat stress? Wat doet uitsluiting? Hoe snel nemen we aan dat we weten wat iemand ‘bedoelt’? De serie is één grote uitnodiging om je eigen aannames te onderzoeken – iets wat in het werk met autisme en trauma van groot belang is.
Belangrijk lesmateriaal dus. Niet omdat het kant-en-klare antwoorden geeft. Maar omdat het eindelijk de juiste vragen stelt.
Lees het originele artikel op NU.nl
Werk je als professional met jongeren? Kijk dan bij onze trainingen https://www.autismeacademie.nl/trainingen/
