Begrijp jij mij?
Of denk je dat je me begrijpt?
Vandaag gaat het niet over hoe wij duidelijker moeten zijn.
Maar over hoe luisteren begint bij het loslaten van je eigen taal.
Iedereen wil zich gehoord voelen.
En soms nóg liever: begrepen.
Maar wat als de wereld jouw manier van communiceren niet verstaat?
Dan lijkt het alsof je niks zegt.
Maar je zegt alles. Alleen net anders.
Als ik geen oogcontact maak,
bedoel ik niet dat ik ongeïnteresseerd ben.
Als ik zwijg, bedoel ik niet dat ik niks te zeggen heb.
Als ik iets letterlijk opvat, bedoel ik niet dat ik dom ben.
Ik bedoel: ik wil begrepen worden.
Maar op mijn manier.
Verstaan ≠ begrijpen
Ze hoorden me wel.
Maar ze begrepen me niet.
Ze zagen me wel.
Maar ze lazen me niet.
Vandaag gaat het over dat verschil. Tussen horen en luisteren.
Tussen verstaan en begrijpen.
Begrijpen gaat niet om snappen, maar om willen, om attitude.
Want het is niet de inhoud waardoor de iemand zich gehoord voelt.
Iemand met autisme
