Author Archives: Marjon Kuipers

  1. Vooraankondiging: De Autismeacademie start met een 17-daagse opleiding voor professionals en andere belangstellenden

    Leave a Comment

    Plan B Plus

    Samen met onze trainers zijn we er al een tijd mee bezig en nu is het zo ver. We starten met een 17-daagse opleiding Autismevriendelijke Coach Plus.  

    Een goed doordacht trainingsprogramma dat een naadloos vervolg biedt aan onze reeds bestaande 7-daagse opleiding. Ook deze opleiding wordt onderbouwd door een nieuw boek over autisme & communicatie Plan B+. Een boek waar aan al onze trainers met en zonder autisme een bijdrage leveren. Samen, omdat het belangrijk vinden de wereld met en zonder autisme met elkaar te verbinden. Samen omdat we het niet alleen kunnen. Samen omdat we willen blijven verbinden.

    We hebben een aantal nieuwe thema’s uitgewerkt met veel verdieping op menselijke processen. We bieden nieuwe interventies en leggen nadruk op het verstevigen van coachingsvaardigheden. In de afgelopen jaren is er veel nieuwe kennis gekomen over stress en de invloed hiervan op gezondheid. Mensen met autisme en andere kwetsbaarheden zijn stressgevoelig en een goed stressmanagement heeft veel invloed op fysiek en mentaal welzijn. Wij hebben ons hier echt in gespecialiseerd en zijn hiermee onderscheidend.      

    Omdat stress onder te verdelen is in fysieke stress, mentale stress, toxische stress (ACE) en chemische stress besteden we ook een dag aan leefstijl. Deze dag wordt verzorgd door Jeroen de Haas https://www.bewusthaarlem.nl/gezondheid/orthomoleculaire-therapie/1402/praktijk-voor-orthomoleculaire-therapie Belangrijk voor degene met autisme maar ook voor de coach. Het managen van de chemische stress door leefstijl is misschien wel het onderdeel van de stress waar je het meest zelf invloed op kunt uitoefenen.      

    Waar we ook onderscheidend in zijn is het fascinerende onderdeel profiling dat we in de 17-daagse aanbieden. Hetgeen we aan onze binnenkant “denken”, de emoties die we ervaren zijn altijd heel minimaal aan de buitenkant zichtbaar. En ook al zeggen we niets; we kunnen niet “niet communiceren”. Als je hetgeen niet gezegd wordt in taal maar wel in gezichtsuitdrukking en lichaamstaal kunt duiden kun je veel beter aansluiten bij jouw client. Dit gaan we uitgebreid trainen. Onze huidige cursisten hebben al een voorproefje gehad en zijn zonder uitzondering geboeid door wat dit kan betekenen in menselijk contact. Ingrid de Jong en Marjon Kuipers zijn analytic profilers en brengen hun exclusieve kennis op dit gebied graag over. Meer informatie over profiling vind je op onze site www.femprofiling.nl

    Uiteraard werken we zoals altijd in combinatie van trainers met en trainers zonder autisme. Onze gedragswetenschapper Erika Holthuizen zal weer een dag met wetenschappelijke onderbouwing verzorgen.      

    De eerste 7-daagse opleidingen starten weer in september. Deze kunnen los gevolgd worden maar zijn tevens ook de eerste 7 dagen van de 17-daagse opleiding. Cursisten die de 7-daagse opleiding al hebben gevolgd kunnen instromen op dag 7 van de 17-daagse opleiding. Dag 7 van het vervolg start in januari 2020 op een locatie centraal in het land.   Als je onze nieuwsbrief in de gaten houdt dan blijf je op de hoogte van ons aanbod.

    En heb je belangstelling stuur dan een mail naar marjonkuipers@auticomm.nl. Je wordt dan persoonlijk op de hoogte gehouden en je ontvangt een vroegboekkorting.

    De investering voor de 7-daagse bedraagt € 1650,00.

    Voor het vervolg dag 7 – dag 17 bedraagt de investering € 2750,00 en voor de vroegboekers tot aan 1 september € 2500,00. Vrij gesteld van BTW

  2. Pestpeuters en Bijtkleuters…..

    Leave a Comment

    Peuters en kleuters zijn geweldig!

    Het zijn de meest onschuldige mensjes die er zijn. Ze zijn puur, ze zijn nog helemaal zichzelf en ze kunnen zich heerlijk ongefilterd uiten. Ze hebben nog geen weet van alles wat er in de grote mensen wereld speelt en iedereen gunt deze jonge kinderen een onbezorgde ontwikkelingsreis.

    Hoe kan het dan dat het aantal kinderen met gedragsproblemen stijgt?  Erg verontrustend is het dat het om steeds jongere kinderen gaat. Zelfs de speciale basisscholen openen al extra kleuterklassen. Het gedrag dat de peuters en kleuters laten zien is divers maar voor deze kleintjes  geldt dat ze emotioneel nogal explosief zijn. Dit uit zich in agressie, angst, verdriet of kinderen gaan “op slot”.

    Dat kinderen op jonge leeftijd al problemen ervaren is net zo gek als je kijkt wat er in de huidige maatschappij speelt. Kinderen hebben het druk. Kinderen moeten van alles en ze maken vaak al op jonge leeftijd complexe thuissituaties mee. Jaarlijks komen circa 70.0000 kinderen in een echtscheidingssituatie. Bijna 24.000 kinderen gingen in 2018 naar pleegzorg. Het aantal kinderen dat opgroeit in gezinnen met een minimum inkomen stijgt nog steeds. De grootse oorzaak van opvoedproblemen is volgens specialisten uit de jeugdzorg is echter het gebrek aan opvoedvaardigheden van de ouders. Ongeveer een kwart van de ouders maakt zich zorgen om de opvoeding van hun kind.

    Leerkrachten geven aan dat peuters en kleuters op school komen zonder ook maar grenzen of regels te kennen. Kleine prinsjes en prinsesjes waarvan de ouders graag willen dat ze minimaal naar het VWO gaan of kinderen die weinig sociale vaardigheden hebben meegekregen van thuis. Daarnaast zitten kinderen over het algemeen te veel binnen, hebben veel sociale verplichtingen en bewegen ook nog eens te weinig.

    Stress
    Ook jonge kinderen ervaren stress. En niet zo’n klein beetje ook. Ze ervaren vaak stress door de situatie thuis. Hun wereldje is immers nog klein. Stress bij een scheiding, ziekte of werkeloosheid van ouders, overlijden van grootouders tot aan het overlijden van de hamster. Kinderen ervaren ook ze zich niet veilig hebben kunnen hechten.
    Kinderen doen stoer of spelen het lieve rustige kind. Soms ontstaat er een boze bui of hevig verdriet maar vaak lijkt het wel te gaan. Ik hoor het ouders zeggen. “De kinderen hebben er geen last van”. Niet zelden is dat wat kinderen doen. Zichzelf wegcijferen en de onveiligheid verduren en er ogenschijnlijk geen last van hebben. En hoe ouders ook hun best doen bijvoorbeeld tijdens een scheiding of overlijden van een naaste en zelfs ook de tijd daarna is altijd een onveilige periode voor kinderen. En als de rust een beetje is terug gekeerd breekt de volgende stressvolle periode voor ze aan. De nieuwe liefde van vader of moeder. Het ultieme signaal voor kinderen dat de scheiding voor altijd is en het tussen papa en mama echt nooit meer goed komt.

    In spannende of nare tijden krijgt je lichaam een seintje om maar zo snel mogelijk stresshormonen aan te maken. Je hartslag gaat omhoog, net zoals je ademhaling en je bloeddruk. Je staat “aan”. Je lontje is uiterst kort en je voelt je rot. Omdat je als jong kind het allemaal niet kunt overzien en het voor jou onzeker is wat er staat te gebeuren lukt het nauwelijks om het stressniveau weer omlaag te krijgen. Ook hebben ouders tijdens life events al vaak de handen vol aan zichzelf. Kinderen zien en voelen dat ook en zeker de jonge kinderen gaande ouder niet belasten. Dat is de dynamiek van de afhankelijkheid van het kind naar de ouder. Maar ergens knalt het eruit en dat is niet zelden op school. Voor veel kinderen geeft school te veel prikkels die er dan net even niet meer bij kunnen.

    Jonge kinderen hebben een veilige, voorspelbare en liefdevolle omgeving nodig om hun basis te kunnen leggen. Wanneer ze al vroeg in hun leven blootgesteld worden aan stress als gevolg van de situatie thuis heeft dit invloed op hun ontwikkeling. Hoe langer de onveiligheid duurt hoe groter het effect. Bij jonge kinderen ontwikkelen zich juist de hersengebieden die gevoelig zijn voor stress erg snel. En door de stress gaat deze ontwikkeling bij deze kinderen anders dan bij kinderen die deze stress niet ervaren.

    Brein

    Onze hersenen, met name de prefrontale cortex (ons denkende brein) heeft veel last van de effecten van stress. Met dit brein regelen we onze planning, onze aandacht, houden we overzicht en blijven we bij de les. Het regelt onze executieve functies en juist in de periode van chaos is dit het gedeelte van ons brein dat het eerste uitvalt. Met als resultaat chaos in het hoofd, wiebelige emoties, concentratiegebrek en onrust.
    Sommige delen in je brein krimpen zelfs door stress waardoor het steeds moeilijker wordt om je stemming te reguleren en het heeft effect op je geheugen.

    Onderzoekster Tyborowska van de Radboud Universiteit in Nijmegen onderzocht de effecten van stress in de kindertijd op de architectuur van het brein. Op 15 juni 2018 publiceerde ze in Scientific Reports[1] de resultaten.
    Uit dit onderzoek blijkt dat op hersenscans van deze kinderen die voor hun 5ejaar een ingrijpende gebeurtenis zoals een scheiding, ziekenhuisopname of overlijden van een ouder mee maken een verandering waarneembaar is in de hoeveelheid hersencellen.

    Er is de laatste jaren veel onderzoek gedaan naar traumatische stress bij jonge kinderen. Deze kinderen lijken, naast concentratie- en planningsproblemen erg kwetsbaar te zijn voor gedragsproblemen en angststoornissen. Ook zijn er aanwijzingen dat hevige stress op jonge leeftijd het risico op dementie verhoogt.

    Voor ouders is het een hele verantwoording te zorgen dat hun kinderen zo goed mogelijk door deze periode komen. Soms heb je als ouder hulp nodig om te kunnen dealen met je eigen issues. Het erkennen dat je het niet allemaal alleen kunt is al een stap in de goede richting.

    En niet alleen de kinderen zijn overbelast en ervaren stress. Dit geldt ook voor veel ouders. Stress is besmettelijk. We zijn als mensen ook maar gewoon kuddedieren en wat voor een kudde geldt, geldt evengoed ook voor ons. Ervaart er één dier stress in een kudde dan zijn gelijk alle andere dieren op hun hoede en alert en ervaren de stress ook. En dat heeft een reden. Je kunt beter maar alert zijn en de voorbereid zijn op actie als er gevaar is want in de natuur gelden maar drie wetten: eet het mij, eet ik het of kan ik er mee seksen.

    Afhankelijk

    Peuters en kleuters zijn volledig afhankelijk van volwassenen. En ze zijn volop in ontwikkeling.
    Ons lichaam en onze hersenen maken de meeste en snelste ontwikkelingen door in onze jonge jaren. Ook het hele pakketje emoties dat wij als volwassenen te pas en te onpas uiten hebben de peuters en kleuters ook al in hun bagage. Allen hebben zij nog niet geleerd hoe hier mee om te gaan en weten ze nog niet goed hoe ze deze emoties kunnen reguleren.
    Peuters en kleuters verkennen grenzen. Hun eigen, die van hun ouders en de rest van hun omgeving. Want dat moet. Dat is een gezonde ontwikkeling. Je leert een grens alleen kennen als je er tegen aanbotst. Wat daarop zou moeten volgen is een gezonde en liefdevolle begrenzing zodat je gezonde grenzen kunt ontwikkelen.

    Aan die gezonde en liefdevolle begrenzing ontbreekt het vaak. En dan is het lastig voor jonge kinderen om hun gedrag te leren reguleren. We zien peuters en kleuters met driftbuien, ongeremde huilbuien en menig ouder wil het oogappeltje wel zo nu en dan achter het behang plakken. Ouders hebben niet zelden het gevoel de controle kwijt te zijn en voelen zich een falende ouder. En al gauw komen er opvoedkundige adviezen op tafel. “Dit moet je niet pikken van zo’n uk”, “wie is hier nu de baas?”, “voor straf naar bed”, “voor straf geen tv of een spelletje doen” “ga maar op de naughty chair”, “je krijgt geen toetje”. Maatregen die voor het moment best wel even werken. Het is de strategie van veel ouders zich te richten op de uiting van het gedrag van hun kinderen door te straffen, te dreigen met straf en zelfs door te belonen van het goede gedrag. Het is een opvoedingsaanpak op basis van de behoeften van een volwassene in plaats van die van het kind. Het is kortzichtig omdat het een korte termijn oplossing is die het in ontwikkeling zijnde jonge kind ernstig te kort doet.

    Pestpeuters en bijkleuters

    Wat heeft het kind nodig

    Wat als we gaan kijken vanuit de behoefte van het kind? Hoe komt het nu dat kinderen doen wat ze doen. Hoe kunnen we de peuters en kleuters beter gaan begrijpen en hun de kaders bieden waardoor ze niet zo hard hoeven te vechten tegen de wereld en tegen hun opvoeders maar kunnen gedijen op een manier die hun eigen is. Die pas bij hun ontwikkeling en hun nog zo kostbare vrije geest.

    In vergelijking met zoogdieren worden mensenbaby’s vrij vroeg in hun ontwikkelingsstadium geboren. Het menselijk brein is kleiner dan van zoogdieren die zich direct na hun geboorte moeten kunnen redden zoals bij vluchtdieren het geval is. Al snel na de geboorte moet een vluchtdier op zijn poten kunnen staan en mee kunnen rennen met de kudde.
    Mensenbaby’s hebben de onvoorwaardelijke liefde en bescherming van hun ouders nodig om te kunnen overleven. Bowlby,[2]de grondlegger van de gehechtheidstheorie stelt dat een veilige hechting van kind aan ouders of verzorgers van cruciaal belang is voor het goed kunnen ontwikkelen van de hersenen. Daarnaast is de interactie tussen ouders en hun kind vlak na de geboorte en in de jonge jaren is tekenend voor de emotionele ontwikkeling van het kind. Kinderen ontwikkelen een brein dat het beste past bij de omgeving waarin zij opgroeien.

    Uit vele onderzoeken blijkt dat hersenen pas rond het 25stelevensjaar volledig gerijpt is. De frontale kwab (neo cortex) die verantwoordelijk is voor ons denken, de planning en besluitvorming is als laatste aan de beurt wat de ontwikkeling en rijping betreft.
    Dus hoe graag we ook willen dat onze peuters en kleuters zich als voorbeeldige kleine volwassenen gaan gedragen; ze kunnen het nog niet. Het heeft dus vanuit ontwikkelingsperspectief en breinontwikkeling helemaal geen zin om kinderen met straf of beloning te conditioneren.
    Wat kinderen nodig hebben is het opdoen van ervaringen die bijdragen aan een gezonde hersenontwikkeling. Een kind wat al op jonge leeftijd stress ervaart, zelfs al in de baarmoeder, ontwikkelt een grotere hersenstam. Het kind ontwikkelt dus een groter reptielenbrein dat verantwoordelijk is voor het vechten, vluchten en verstijven. Deze kinderen zullen hun hele leven meer reactief zijn op stressvolle situaties. De kinderen hebben al vroeg geleerd dat de omgeving waarin zij zich bevinden niet veilig is en de kinderen zullen uiterst alert zijn op signalen uit hun omgeving en daarop reageren.

    Kinderen die in veiligheid gehecht zijn zullen een grotere prefrontale cortex ontwikkelen en veel beter in staat zijn tot emotieregulatie. Deze kinderen hebben betere kansen om emotioneel stabiele volwassenen te worden. Hun jongste ervaringen hebben hen immers geleerd dat de wereld veilig is en dat ze de mensen om hun heen kunnen vertrouwen.

    Peuters en kleuters en stress

    Jonge kinderen willen ontdekken en beleven. Ze kunnen nog niet alles en ook dat levert stress op. Samen met de basisstress die latent aanwezig is in hun systeem maakt dat ze hier op reageren met gedrag. Hun prefrontale cortex is nog niet volledig ontwikkeld en dat betekent dat ze de intense emotie die ze ervaren nog niet kunnen omzetten in taal om hier uitdrukking aan te geven. Alleen het gedrag blijft dan over en dat wordt niet zelden geuit door een enorme driftbui of ander ongemakkelijk gedrag. Overigens is dit gedrag beslist niet tegen de ander of de omgeving gericht. Het is uit het kind zelf. Waar het fout kan gaan, ook fout gaat, is de reactie van de omgeving op het gedrag. Hoe kun je als omgeving kalmte bewaren en hoe kun je in de emotionele storm waar in het kind zich bevindt de veilige haven zijn?
    Waar kinderen op dat moment behoefte aan hebben is veiligheid, iemand die naast hun staat en zorgt dat ze blijven drijven wanneer verdrinken in een zee van wilde emoties.

    Ga niet in discussie. Het denkende brein doet het op dat moment niet. Het is even uit. Zorg dat je verbinding maakt en nabij bent. Erken de emoties en verduur het. Zonder oordeel of rancune. Het jonge kind is onschuldig. Maak er geen grote mensen toestanden van. Door steeds weer veiligheid te bieden leert het kind dat het veilig is. Dat er onvoorwaardelijke veiligheid is. Dat gedrag niet goed of fout is maar een voortvloeisel uit hechting, ontwikkeling en dat de peuter of kleuter nog niet klaar is voor het reguleren van het gedrag. Peuters en kleuters struikelen nog over hun eigen benen. Ook dat deel van hun ontwikkeling is nog niet klaar. Dit gedrag vinden we vaak schattig en reageren we behulpzaam en met compassie. Zo zou het ook moeten zijn wat betreft hun emoties.

    Als jonge kinderen gestraft worden zullen ze zich nog onveiliger gaan voelen en het reeds geconditioneerde stress response mechanisme zal nog beter zijn werk doen en het kind zal nog steviger in de vecht, vlucht of verstijvingsresponse schieten.

    Als ouder of begeleider heb je de keuze om de tijd die het jonge kind in stress vraagt te benutten met het vervullen van hun emotionele behoefte van dat moment of de tijd te besteden aan het bestraffen en reguleren van het gedrag dat veroorzaakt wordt door hun onvervulde behoeften. Beide strategieën kosten tijd. Waar kies jij voor?

    [1]https://www.nature.com/articles/s41598-018-27439-5

    [2]John Bowlby and Attachment Theory, (Bolwby, 2014)

    Via Logavak verzorgen Ingrid de Jong en ik de pestpeuter en bijtkleuter masterclass.

    https://www.logavak.nl/aanbod/6/270/1329/bijtkleuters-en-pestpeuters

  3. Autismevriendelijke coaches en Topsport

    Leave a Comment

    Super trots zijn we om deze Inspirerende rolmodellen met hun volle bak energie te mogen verwelkomen als Autismevriendelijke coaches in opleiding! Gemotiveerde topsporters die hun kennis, passie en skills willen inzetten voor kwetsbare jongeren met autisme adhd adhd hechting.

    Sport verbroedert. Deze mannen gaan zich inzetten om het verborgen autisme in andere culturen bespreekbaar en zichtbaar te maken. Autisme en andere kwetsbaarheden uit de taboesfeer te halen. Autisme lijkt een een westers iets te zijn. Wij bereiken nauwelijks andere culturen. En het is natuurlijk niet zo dat het elders niet  bestaat. Autisme en andere kwetsbaarheden komen in ieder cultuur voor. Laten we het bespreekbaar maken. Dit is zo ontzettend nodig omdat er veel verborgen leed heerst. En dat doen deze mannen met hun bekendheid, hun passie voor sport en de kennis die zij bij ons op de academie verwerven.  Met Doah Leeuwin, professioneel kickbokser, Anthony Leeuwin, José Spenrath, Gauthier Mulala (Voetbalprofs)

    Autismeacademie

  4. 1 daagse training profiling voor professionals in zorg en onderwijs

    Leave a Comment

    Met haar armen over elkaar geslagen en een verveelde blik zit zij onderuitgezakt tegenover je. Het kan haar niets schelen, zegt ze. Dat ze volgens jou haar toekomst niet in acht neemt, het misschien wel vergooit. ‘BOEIEND!’ Dat het haar niets kan schelen kan je je echter niet voorstellen. Wist je maar waar die onverschilligheid vandaan komt…

    Veel mensen hebben een goede intuïtie en reageren gevoelsmatig op gesprekspartners. Vaak klopt dit gevoel. Voor we de ander bewust kunnen waarnemen, heeft ons onbewuste brein al een snelle scan gemaakt en de situatie beoordeeld op veilig of onveilig. En hoe kun je zien wat er echt speelt? En hoe kun je nu zien wat de ware onderliggende emotie is.

    ‘Lekkende’ emoties
    Aan alle gedragingen en uitingen liggen emoties ten grondslag. Volgens Ekman zijn er zeven basisemoties (angst, blijdschap, woede, verdriet, walging, verbazing en minachting) die binnen diverse culturen op dezelfde wijze op het gezicht verschijnen. Emoties zijn altijd in de micro-expressies waar te nemen. Micro-expressies zijn subtiele, snel verschijnende en verdwijnende (0,03 seconde) spierbewegingen in het gezicht. Deze spierbewegingen worden veroorzaakt door een minimale samentrekking van de gezichtsspieren. Ze verschijnen juist daar waar mensen hun op dat moment gevoelde spanning of emotie proberen te onderdrukken. Ze zijn dan ook niet te verbergen of te manipuleren. Dit wordt het “lekken” van de emotie genoemd. Hierbij speelt mee dat ons bewuste denken minimaal een halve seconde achterloopt op ons onbewuste denken. Dat betekent dat wij onbewust al reageren op gebeurtenissen en gedachten voordat we beseffen wat er aan de hand is.

    Wat wij bieden
    Emoties zijn een reactie van onze hersenen op een trigger. Hierdoor zijn emoties zichtbaar in het gezicht, gebaren, lichaamshouding en in tonaliteit en daarmee niet te verbergen. Deze training biedt een gedegen introductie met de methoden van profiling en helpt je om meer zicht te krijgen op wat jouw gesprekspartner motiveert.

    • Een goede basis vormen van de verschillende soorten emoties die mensen vertonen.
    • De meest voorkomende basiselementen herkennen.
    • Kennis van het stressresponse systeem.
    • Werking brein in relatie tot de verschillende emoties.
    • Invloed stress en emoties op eigen gezondheid

    Doelgroep:

    Deze cursus is met name geschikt voor professionals die in contact zijn met een doelgroep die niet goed of nog niet goed in staat is emoties te uiten en gedrag te reguleren.
    Deze training wordt aangeboden via

    Logavak

    En wordt gegeven door Ingrid de Jong en Marjon Kuipers

    Ingrid en Marjon werken samen onder de naam

  5. Overprikkeling is de essentie van autisme | uit ons boek Plan B

    Leave a Comment

    Overprikkeling is de essentie van autisme

    Veel mensen met autisme hebben goede intellectuele mogelijkheden. Hierdoor zijn zij in staat om het gemis op het gebied van sociale vaardigheden te compenseren en te camoufleren. Zij leren de regels voor sociaal verkeer uit hun hoofd en handhaven zich door het toepassen van aangeleerde ‘sociale scripts’. Mensen met autisme kunnen meestal geen beroep doen op hun intuïtie en missen vaak de vaardigheden om onuit- gesproken signalen op te vangen. Wanneer je iets onbewust waarneemt dat een bepaalde emotie teweegbrengt, spreken we over een trigger. Een trigger is een onbewuste, zintuiglijke waarneming die automatisch een bepaalde emotie oproept. Door de onbewuste verwarring die ontstaat, kan er snel overprikkeling ontstaan. Als je je van de trigger(s) bewust bent, kun je leren daar controle op te hebben.

    Samenhang

    Mensen met autisme hebben moeite om de samenhang tussen de verschillende gebeurtenissen goed in beeld te krijgen. Hun detaildenken veroorzaakt immers dat ge- beurtenissen niet in de juiste context geplaatst worden. Het gefragmenteerd verwerken van de waarnemingen zorgt voor een vertraging in de informatieverwerking. Indien er meer informatie binnenkomt dan door het zenuwstelsel verwerkt kan worden, ontstaat er een soort filevorming in het hoofd. Het gevolg is overprikkeling en controleverlies. Daarmee ontstaat een sterk gevoel van onveiligheid. Mensen met autisme raken het overzicht kwijt en reageren met gedrag dat door de buitenwereld gezien wordt als on- gewenst gedrag. Maar het is een overlevingsstrategie.

    Overprikkelingstheorie, een natuurlijk proces

    Agressie en woede komen altijd voort uit angst! De basisemotie angst en de reacties die hieruit voortvloeien, worden gegenereerd en geregisseerd door de amygdala. De amygdala, ook amandelkern genoemd, maakt deel uit van het oudste deel van de hersenen, het limbisch systeem. Dit systeem is een soort emotionele schildwacht. Het enige dat telt is overleven. Als er gevaar dreigt, dan neemt deze schildwacht de regie

    over om direct tot actie over te kunnen gaan. De hormonen adrenaline, nor-adrenaline en cortisol worden in het lichaam afgegeven om op de vlucht te kunnen slaan, te vechten of te verstijven.

    Tegelijkertijd stopt het denkvermogen, de neo-cortex (ook het rationele brein genoemd), waardoor de rem op de emoties niet meer goed functioneert. Want in dreigende situaties ontbreekt immers de tijd om verstandig te overleggen wat het beste plan van aanpak zal zijn.

    Een snelle reactie van de amygdala zorgt er dus voor dat het gevaar ontweken kan worden nog voor we beseffen dat we ons in een dergelijke situatie bevinden.

    Door overprikkeling zijn mensen met autisme niet meer in staat om rationeel om te gaan met de situatie. Angst krijgt de overhand en de amygdala zorgt voor een vecht-, vlucht- of verstijvingsreactie.

    Een overprikkelingsreactie bij mensen met autisme reguleren door gerust te stellen, te praten, te schreeuwen of vast te pakken, heeft geen zin en zal de angst alleen ver- sterken en dus averechts werken. Beter is om ervoor te zorgen dat er op dat moment zo min mogelijk prikkels binnenkomen. Dus zorg je er in de eerste plaats voor dat de omgeving zo min mogelijk prikkels genereert. Praat zo min mogelijk en beweeg rustig. Bied veiligheid. Daarnaast is het essentieel om de trigger weg te nemen, want dat heeft uiteindelijk het meeste effect.

    Er zijn situaties, bijvoorbeeld in het verkeer of op school, waarin de uiting van de angst een gevaar kan vormen voor de persoon en zijn omgeving. Dan is het zaak om voor veiligheid te zorgen en wellicht om de persoon uit de situatie te halen. Ook werkt het

    om op dat moment iets tegengestelds te doen. De persoon met autisme zal de tegen- gesteldheid (on)bewust opmerken en zo uit de emotie kunnen gaan. Maar blijf zo veel mogelijk zwijgen en begeleid met gebaren en visuele ondersteuning.

    Fasen

    Allereerst is het noodzakelijk om de verschillende fasen groen, oranje en rood te her- kennen waarin de persoon met autisme zich bevindt. Niet in elke fase is het zinnig om een gesprek te voeren.
    Pas als de persoon met autisme zich veilig voelt, zal hij informatie kunnen opnemen en dit kunnen verwerken.

    Binnen ons Signaleringsplan overprikkeling onderscheiden we drie fasen:

    Fase 1: groen

    Het gaat goed, de persoon is rustig en overziet wat hij doet en voelt. In deze fase kan hij functioneren en is goed aanspreek- baar.
    Deze fase is een prima referentie- en ijkpunt voor het normale gedrag.

    Zodra het gedrag gaat afwijken, ben je alert op de persoon of na te gaan of hij zich in de volgende fase bevindt.

     

     

    Fase 2: oranje

    In deze fase heeft iemand met autisme te veel prikkels en infor- matie te verwerken gekregen.
    Dit hoeft niet eens altijd zichtbaar te zijn. Ook als hij een uur lang geconcentreerd aan het werk is geweest kan zijn hoofd ineens vollopen.

    Eigenlijk zou er bij elk gedrag dat afwijkt van groen bij de om- geving een ‘alarmbel’ moeten gaan rinkelen. Het signaalgedrag kan er als volgt uitzien:page27image65387520page27image33992064page27image33992176page27image33992288page27image33992400

     

     

     

    page27image65406080page27image33992624page27image33992736page27image65407040page27image65407232page27image65407424page27image65407616page27image33992848page27image65408384page27image65408576page27image65408768page27image65408960page27image65409152page27image65409344page27image65409536page27image33992960page27image65410112page27image65410304page27image65410496page27image65410688page27image65410880page27image65411072page27image65411264page27image65411456page27image65411648page27image65411840page27image33993072page27image65412416page27image33993184page27image65412992page27image65413184page27image65413376page27image65413568page27image65413760page27image65413952page27image65414144page27image65414336

    • schelden en vloeken• paniekaanvallen
    • verdrietig
    • pesten
    • schoppen en slaan
    • schreeuwen
    • bonken en fladderen
    • opdringerig en claimend gedrag
    • onrustig gedrag
    • betweterig gedrag
    • verandering in spierspanning/vuisten ballen• verandering van huidskleur
    • vermoeidheid
    • ongemotiveerd en slordig gedrag
    • duizelingen
    • brutaal
    • niet aan willen kijken
    • geen antwoorden geven op vragen
    • flauwvallen
    • onhandigheid
    • het maken van ongepaste of harde grappen• agressieve houding
    • zweten
    • geluiden maken
    • stellen van veel vragen
    • in zichzelf gekeerd zijn
    • verlies van urine of ontlasting

    Voor de buitenwereld is dat schijnbaar ongewenst en vervelend gedrag. Maar voor iemand met autisme betekent dit dat er nauwelijks nog eigen regie is. Deze uitingen komen nooit voort uit onwil. Het is pure onmacht. Het gedrag ontstaat door de situatie of omstandigheden waar de persoon met autisme op dat moment in verkeert.

    In een vergevorderde fase oranje is het daarom nauwelijks mogelijk om effectief verbaal te communiceren! Door de overprikkeling wordt helder nadenken bemoeilijkt. Praten zorgt voor nog meer prikkels die het overbelaste informatieverwerkingssysteem niet meer kan verwerken. De emoties nemen de overhand en kleuren de gedachten verder in.

    In deze fase is er op non-verbaal en instructief niveau nog wel communicatie mogelijk. Dat betekent dat je het gesprek stopt en zorgt voor een veilige lichaamstaal door je bijvoorbeeld kleiner te maken. Soms helpt het om een rustige ruimte met zo min mo- gelijk prikkels aan te bieden. Ook kan het zijn dat je iedereen bij de betreffende persoon weghaalt. Bijvoorbeeld bij een escalatie op het schoolplein of op het werk. Creëer rust en ruimte en geef duidelijkheid op onduidelijkheid.

    Vermijd verder zo veel mogelijk prikkels. Prikkels kunnen zijn: aanraken, schouderklopje, praten, geruststellen. Goedbedoelde woorden (‘Doe maar rustig, het komt wel goed’) zijn ook prikkels.

    Zodra de persoon terug is in groen kun je bespreken waar het mis ging. Vervolgens maak je afspraken hoe hij om hulp kan vragen als hij merkt dat zijn hoofd volloopt.

    Wanneer prikkels blijven binnenkomen en de persoon niet tot rust komt, bestaat het risico dat hij doorschiet naar rood.

    Fase 3: rood

    In deze fase is de persoon met autisme niet meer aanspreek- baar. Hij is zo angstig en overprikkeld dat het overlevings- mechanisme het overneemt. In deze fase kan de persoon met autisme in zijn paniek en angst een gevaar voor zichzelf of zijn omgeving zijn. Het contact met de werkelijkheid is verdwenen. Er treedt een reactie op in de vorm van verstijven, vluchten of vechten. Hij zal reageren op elke prikkel die binnenkomt, alsof er levensgevaar is.

    Rust en veiligheid bieden is het enige wat je nog kunt doen totdat de persoon weer tot zichzelf komt.

    Wanneer iemand een gevaar is voor zichzelf of zijn omgeving moet je ervoor zorgen dat hij uit de omgeving wordt weggehaald. Nog beter: haal de omgeving weg bij de persoon. In ieder geval is het van belang om alle prikkels te verwijderen zodat hij tot rust kan komen.

    De meeste mensen vinden het heel bedreigend om vastgehouden te worden en kun- nen daardoor niet tot rust komen. Door het vasthouden blijf je prikkels toedienen die ervoor zorgen dat de persoon in deze toestand blijft. Er zijn uitzonderingen. Sommige mensen worden juist rustig wanneer zij vastgehouden worden.

    Zodra de persoon met autisme tot rust is gekomen en zich weer veilig voelt, is er een gesprek mogelijk en kun je samen onderzoeken wat de aanleiding tot de escalatie was.

    What I need is someone who will make me do what I can.

    (Ralph Waldo Emerson)

    Leven of overleven bij overprikkeling

    Wij menen dat het leren herkennen van de eigen triggers en de bijbehorende overprikkeling door mensen met autisme van levensbelang is. Het kan het verschil maken tus- sen leven en overleven.

    Als mens kunnen we niet niet communiceren. De signalen van overprikkeling zijn soms maar minimaal waarneembaar waardoor de omgeving het idee heeft dat de persoon met autisme ‘opeens’ boos is. De signalen van toenemende overprikkeling zijn voor een goed waarnemer altijd zichtbaar, meestal nog voordat iemand met autisme dit zelf heeft herkend. Zo kun je overprikkeling zien aankomen.

    Tot een bepaalde grens in oranje bestaat voor de persoon met autisme nog de mogelijkheid om weer terug te gaan naar groen. Gaat hij over deze grens dan is fase rood, met alle gevolgen van dien, bijna onvermijdelijk.

    Helaas wordt er nog veel te weinig aandacht besteed aan het leren herkennen van deze signalen, waardoor veel mensen met autisme en hun omgeving het gevoel hebben dat overprikkeling hen plotsklaps overkomt.

    Paniek

    Iemand in overprikkeling is in pure paniek van in ‘levensgevaar’ zijn (het systeem ervaart levensgevaar en dreiging, hoe irreëel dit ook in werkelijkheid is). Als je bijvoorbeeld een kind in een stevige greep neemt – zoals nog steeds gebeurt op scholen (protocol: controle fysieke beheersing) en zoals ook nog regelmatig door deskundigen wordt ge- adviseerd – maak je de onveiligheid nog erger.

    Je geeft zelfs een bevestiging van levensgevaar en dreiging. De irreële dreiging is dan ineens fysiek reëel. Het maakt de overlevingsstrategie nog sterker, totdat uiteindelijk overgave volgt. Overgave uit onmacht, maar niet omdat de overprikkeling is wegge- nomen. Uiteraard realiseren wij ons dat voor de veiligheid van de omgeving gekozen dient te worden en dat begeleiders op dat specifieke moment voor die keuze komen te staan.

    Maar toch: stel je eens voor wat dit voor wonden achterlaat bij iemand met autisme die alleen maar aangeeft: ‘Help me! Ik begrijp de wereld op dit moment niet.’

    Signalen

    Een goed waarnemer vult niet in vanuit zijn eigen gedachten over het gedrag, maar traint zich in het zintuiglijk specifiek waarnemen en ondertitelt dit naar de persoon met autisme. Een voorbeeld: ‘Ik zie dat je vuisten maakt. Wat betekent dit voor jou?’ (ver- hoogde spierspanning om de ‘voorpoten’ klaar te maken om toe te kunnen slaan). Of: ‘Ik zie rode vlekjes in je nek. Wat gebeurt er?’ (extra bloedtoevoer om klaar te staan om te vluchten).

    Het duiden van de signalen die zich in oranje manifesteren, kan een traject van weken tot maanden zijn. Heeft de persoon met autisme zicht op zijn eigen signalen dan is het voor hem eenvoudiger om bij de eerste herkenning van een signaal hier actie op te ondernemen en uit de situatie te gaan voordat hij in rood belandt. Hierdoor ontstaat er veel meer keuze in hoe iemand zich wil voelen.

    Onze hersenen ‘stemmen’ af op de reactie van de emoties die we ervaren. Als stemmingen zich vaker manifesteren, zullen de hersenen zich hierin gaan specialiseren en daarin steeds bekwamer worden. Het overlevingsmechanisme staat standby. De uitingen van deze stemmingen komen hierdoor steeds dichter aan de oppervlakte te liggen.

    Omdat dit voor positieve én negatieve stemmingen geldt, is het echt van levensbelang overprikkeling individueel in kaart te brengen en hierop te sturen.
    En bijna iedereen kan dit leren!

    Wij menen dat het wel of niet kunnen functioneren van mensen met autisme omgekeerd evenredig is met de mate van overprikkeling die zij ervaren.

    page32image50669520page32image65758400page32image65758592

    Wil je hier meer over weten schrijf je dan in voor onze

    trainingen 

     

  6. Sensorisch profiel | Autismevriendelijk

    Leave a Comment

    Naar aanleiding van het lezen van het boek “Het autistische brein” van Temple Grandin kreeg ik het idee om mijn eindopdracht over sensorische integratie te maken.
    Zij beschrijft in haar boek hoe sensorische problemen je leven beïnvloeden. Sensorische problemen kunnen chronisch en ontwrichtend zijn.

    Sensorische problemen bij mensen met autisme komen heel vaak voor en toch krijgt het onderwerp maar weinig aandacht. Er wordt zeer weinig onderzoek naar gedaan.
    Volgens Temple Grandin omdat onderzoekers te weinig” theory of brain “hebben. Ze zien domweg de urgentie van het probleem niet. Ze kunnen zich geen voorstelling maken van een wereld waarin kriebelende kleren je het gevoel geven dat je in brand staat of waarin het geluid van een sirene klinkt “alsof iemand in mijn schedel staat te boren” zoals een autistische persoon eens omschreef. De meeste onderzoekers kunnen zich niet voorstellen wat het betekent als elke nieuwe situatie, bedreigend of niet, wordt opgestookt door een adrenalinestoot, wat volgens een onderzoek geldt voor veel mensen met autisme.

    Omdat de meeste onderzoekers normale mensen zijn, zijn ze sociale wezens, dus vanuit hun optiek heeft het zin om je druk te maken over het socialiseren van mensen met autisme. En dat is tot op zekere hoogte ook zo. Maar hoe kun je mensen socialiseren die de omgeving waarin ze zich sociaal dienen te gedragen nauwelijks kunnen verdragen.

    Net als andere wetenschappers willen autisme- onderzoekers het probleem aanpakken dat de grootste schade veroorzaakt, maar ze begrijpen niet hoeveel schade sensorische overgevoeligheid kan veroorzaken.
    Iedereen reageert anders op sensorische prikkels, zelf bij één persoon kan de reactie op een prikkel verschillend zijn afhankelijk van de omstandigheden.

    Bij mijn zoon (9 jaar, ASS) merk ik ook dat hij prikkels anders ervaart. Als hij ontspannen is merk je weinig van zijn autisme, is hij gespannen dan is het autisme heel duidelijk aanwezig. Het is denk ik goed mogelijk dat sensorische problemen aan de grondslag van autisme liggen.

    Tijdens de opleiding van Auticomm werd ik gewezen op het boek van Olga Bogdashina: “Waarneming en zintuiglijke ervaringen bij mensen met Autisme en Aspergersyndroom”. Zij legt uit dat iedereen verschillend waarneemt en ervaart en dat er verschillende sensorische prikkels zijn.

    Achterin haar boek heeft ze een vragenlijst opgenomen die ouders kunnen invullen over hun kinderen bij wie de diagnose “autistisch/ ASD” is gesteld. Deze Checklist is bedoeld om een helderder beeld te krijgen van de zintuiglijke ervaring van deze kinderen en een zintuiglijk profiel of “regenboog” te tekenen waarin mogelijke sterke en zwakke punten in kaart worden gebracht. De Checklist kan dienen als instrument om de juiste methode van onderwijs en behandeling te kiezen.

    Ik heb deze vragenlijst ook ingevuld voor mijn zoon (8 jaar, diagnose klassiek autisme). Tijdens het invullen had ik bij meerdere vragen het idee het antwoord niet zeker te weten. Eigenlijk zou ik hem zelf de vragen willen stellen. Want waarom zou ik ervan uitgaan dat mijn

    Evelien Westerbeek-Morsink

    Eindopdracht-Auticomm-Waarneming-en-zintuiglijke-ervaringen-bij-mensen-met-autisme

  7. 2- daagse training voor partners van iemand met een kwetsbaarheid

    Leave a Comment

    Het valt niet te ontkennen dat er veel relatieproblemen ontstaan als een van de partners in een relatie een psychische kwetsbaarheid heeft. De andere partner voelt zich vaak niet voldoende gehoord en gezien en mist het gevoel van emotionele bedding en verbinding. Er wordt veel eenzaamheid en stress ervaren met alle gezondheidsklachten van dien.

    Herkenbaar? Dit is echt in veel situaties aan de orde en de pijn die partners voelen heeft zelfs een naam gekregen. Het Cassandra Syndroom.

    Het Cassandra syndroom
    Het Cassandra syndroom (CADD: Cassandra Affective Deprivation Disorder) ontleent de naam aan de Griekse mythologische Cassandra en uit zich o.a. bij partners van mensen met autisme.
    De Griekse Cassandra werd door niemand geloofd. Met dat gevoel kun je als partner van iemand met (een vermoeden van) autisme ook worstelen. Het gevoel dat misverstanden ontstaan door andere zaken dan persoonlijke verschillen en dat je iets ontbeert kan leiden tot verwarring, eenzaamheid en wanhoop. Hieruit komen soms psychische, emotionele en lichamelijke klachten voort. (Bron NVA) 

     De partner met een kwetsbaarheid
    Natuurlijk onderschrijven wij dat er bij de partner met de kwetsbaarheid net zo goed issues spelen. Ook hier hebben wij aandacht voor en wij gaan ook zeker niet voorbij aan de inspanning die deze partners leveren. Echter nu richten wij ons op de andere kant van het verhaal en willen graag effectieve ondersteuning bieden aan deze groep die zich vergeten voelt.

    Herkenbaar?
    Als jij hier ook mee worstelt dan herken je vast een aantal van onderstaande symptomen:

    Stress/Burn-out
    Nervositeit
    Depressieve gedachten
    Verdrietig/Huilerig
    Onzeker
    Schuldgevoel
    Lichamelijke klachten
    Gauw ziek
    Moedeloos
    Slaapproblemen
    Kort lontje
    Concentratieproblemen
    Gebrek aan zelfwaardering en zelfvertrouwen
    Gevoel van uitputting.

    Cassandra’s verenigen zich in lotgenoten groepen. Het is natuurlijk fijn gehoord en begrepen te worden en je verhaal te kunnen doen onder gelijkgestemden. De oplossing zit daar helaas niet in. Als je de intentie hebt samen aan de relatie te werken dan geeft inzicht in patronen die in wisselwerking bij beiden spelen een beter perspectief. Het klinkt misschien niet aardig maar in een relatie met iemand met autisme heb je ook als partner een verantwoordelijkheid. Dit kan liggen op vele vlakken maar in ieder geval is één van de verantwoordelijkheden dat je goed voor jezelf zorgt en dat je weet waar je behoeften liggen en waar deze vandaan komen. Met deze inzichten ben je eerder in staat jezelf te “voeden” en zul je minder een beroep doen op een ander om jou emotioneel te laven. Dit maakt je sterk en minder behoeftig in een relatie in welke vorm dan ook waarbij wij echt niet willen beweren dat dit heel eenvoudig is. Vaak zijn patronen al jaren ingesleten en die verander je niet in een paar momenten. Wat kan helpen is inzicht en transformatieve processen. Inzicht waar jouw behoeften liggen en inzicht in de emotionele processen die spelen bij relationele conflicten. De transformatieve processen zorgen voor een echte verandering in mindset en beleving.

    Tweedaagse training
    In deze tweedaagse training die gegeven wordt door Barbara Nanninga en Marjon Kuipers leer je over emoties en hoe deze jouw heldere denkvermogen beïnvloeden. Je gaat op onderzoek uit naar welke emoties er bij jou spelen en hoe deze steeds maar weer invloed lijken te hebben op jouw dagelijks welzijn en functioneren.

    Je gaat jouw behoeften in de relatie helder krijgen en je gaat werken aan je zelfvertrouwen. Oude belemmerende overtuigingen ga je loslaten en je gaat verder met dat wat jou dient. We beloven je dat je stevig en gesterkt uit deze 2-daagse komt en met nieuwe energie jouw stappen kunt zetten.

    Wij zorgen voor een veilige sfeer waar bij je vast wel een paar tranen zult laten maar waarbij ook zeker gelachen zal worden. Wat jij nodig hebt is alleen een beetje moed en vertrouwen dit proces met ons aan te gaan.

    Barbara & Marjon

    Over Barbara
    Barbara werkt als psycholoog en coach. Zij speelt direct in op de situatie zonder mensen te kwetsen. Dat doe zij luchtig en als vanzelfsprekend waardoor er een ontspannen sfeer ontstaat waar ruimte is voor vertrouwen en diepgang. Met humor kan ze grote thema’s aansnijden en terugbrengen naar de essentie. Voor deelnemers is het prettig open kaart te spelen omdat zij dit zelf ook doet. Hierdoor weet Barbara mensen te raken en de vinger op de zere plek te leggen.  www.barbarananninga.nl

    • Coach en trainer bij diverse opdrachtgevers in het bedrijfsleven.
    • Coach in tv programma Temptation Talk.
    • Coach in tv programma’s bij de EO (Face to Face), waarbij haar expertise wordt ingeschakeld bij o.a. presentatie, relatie- en communicatieproblemen.
    • Coach in tv programma’s bij RTL, voor en achter de camera’s (Ben ik te min, Help mijn man heeft een Hobby, Wat je ziet ben jezelf, Het beste idee van Nederland, Wat zou je doen met die poen?, Connected, Mijn leven in puin, Een goede buurt, de slechtste chauffeur van Nederland, Diagnose gezocht), waarbij haar expertise wordt ingeschakeld bij o.a. presentatie, relatie- en communicatieproblemen.
    • Columnist voor WENDY.
    • Psycholoog/trainer bij Het Nieuwe Besturen (Bureau Hofkes Reputatiemanagement).
    • Eigen praktijk, bn, waarbij zij in gesprek gaat met cliënten die tegen zowel persoonlijke als zakelijke vraagstukken aanlopen.
    • Boek uitgebracht in 2000: ‘Een bewuste duik in het onderbewuste’
    • Docente bij Atma, een POST HBO opleiding voor LifeCoaching voor volwassenen.
    • Werkzaam bij BiVT, Bijscholing instituut voor Therapeuten.
    • Werkte als coach en trainer voor Progress Management Group, een advies- en trainingsbureau., waarin zij haar kennis en ervaring beschrijft.
    • Werkte bij Smith & Jones, een particuliere verslavingskliniek, als psycholoog en gaf trainingen over zelfvertrouwen.

    Over Marjon
    Marjon Kuipers-Hemken is werkzaam als MfN register mediator/rechtbank mediator met als specialisatie autisme gerelateerde conflicten, NLP coach counselor & en International NLP trainer.  Marjon is Bijzonder Curator Jeugdzaken en gecertificeerd als Strafzaak mediator. Ook heeft zij de studie Graduate Specialist Analytic Profiling afgerond.

    Tijdens haar Master in Mediation heeft zij onderzoek gedaan naar de rol van emoties en de invloed daarvan op lichamelijk en mentaal welzijn. Haar drijfveer hiervoor is onder andere de rol die emoties en gedrag spelen in haar relatie tot autisme in haar persoonlijke leven. Kennis hiervan heeft haar geholpen naar een beter begrip van het gedrag bij autisme. Voor haar een onontbeerlijke tool in het verkrijgen van daadwerkelijk contact met mensen met en zonder autisme.
    Marjon is sinds 2008 eigenaar van de Autismeacademie, het landelijke trainingsbureau voor autisme & communicatie en is mede auteur van het boek “Plan B”.
    Haar overtuiging is dat we ons allemaal veel beter gaan voelen als we liefdevoller kunnen
    samenleven. Dit begint met een eerste stap, die van jou! Daar helpt ze je graag bij.

    www.mediationvisie.nl
    https://www.devergevingscode.nl/
    www.femprofiling.nl

  8. Pestpeuters en bijtkleuters

    Leave a Comment

    Op 6 en 26 juni en 13 september geeft Marjon voor Logavak de training “pestpeuters en bijtkleuters” over het omgaan met stress bij het jonge kind. Deze opleiding is voor professionals.

    Stress is volop aanwezig in onze maatschappij. Kinderen ervaren steeds jonger al een stressbelasting. Dit uit zich altijd in gedrag, denk bijvoorbeeld aan boze kinderen, bijtkleuters en pestpeuters. Uit onderzoeken blijkt hoe de jongste kinderen omgaan met stress bepalend is voor hoe zij in hun latere leven in staat zijn hun emoties en stressbelasting te hanteren. Het is dus zaak hier al vroeg op te interveniëren en stresshantering te stimuleren.

    Naast het feit dat kinderen stress ervaren, ervaren ook hun ouders, begeleiders en leerkrachten stress. In de dagelijkse interactie beïnvloeden we elkaar hierin ongemerkt ook. Stress is besmettelijk. Het zorgt dat we niet meer goed kunnen nadenken. En nog belangrijker: iedere seconde stress ondermijnt het immuunsysteem.

    Wil jij weten hoe je emoties, stress en stressgedrag bij het jonge kind maar ook bij jezelf leert herkennen en managen? Dan is deze masterclass precies wat je nodig hebt.

    Voor informatie en aanmelden https://www.logavak.nl/aanbod/6/270/1329/bijtkleuters-en-pestpeuters

  9. Oproep aan Hulphonden Coaches

    Leave a Comment Bijna in iedere opleidingsgroep tot Autismevriendelijke Coach zitten hondencoaches. Enkele opleiders van hulphonden stellen de training bij ons zelfs verplicht voor hondencoaches die mensen met autisme willen begeleiden. Dit vinden we een mooie ontwikkeling omdat het prachtig is om te zien hoe kinderen met autisme en ook volwassen hier baat bij hebben. De hond, net zoals spiegelt zonder oordeel, praat niet! heeft geen mening en geeft geen goedbedoelde adviezen. Daarbij zorgt het contact met de hond voor de aanmaak van oxytocine, een uiterst krachtig stofje waardoor we ons beter gaan voelen. Ik zou graag alle hondencoaches van de Autismeacademie / Auticomm met elkaar in contact brengen om zo eens te kijken wat jullie voor elkaar kunnen betekenen. Vind je dit ook een goed idee: stuur me dan een mail.  

    marjonkuipers@auticomm.nl