Vind jij gelijke behandeling rechtvaardig? | Iris Westhoff | Autimotive

Geplaatst op door in de categorie Iris Westhoff

 

Leve de verschillen

Onze hedendaagse samenleving hecht aan de vrijheden van het individu. De vrijheid om zelf te bepalen welke kleding je draagt, de vrijheid van partnerkeuze, de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid om zelf de eigen religie in te vullen en te beleven op een manier die je zelf verkiest, of juist de vrijheid om vrij te zijn van geloof. We vinden het belangrijk dat ieder mens naar eigen inzicht zijn of haar leven vorm mag geven en daarbij niet gehinderd wordt door anderen die het niet met zijn of haar keuzes eens zijn. Keuzes die niet zelden gevoed worden door een wezenlijk verschil in zijn. In onze individualistische samenleving kennen we een hoge waarde toe aan individuele vrijheden die een uiting zijn van onze onderlinge verschillen, aangeleerd dan wel aangeboren.

Blog4Gelijke kansen

Een andere waarde die onze samenleving hoog in het vaandel heeft staan, is gelijke kansen voor iedereen. Deze waarde wordt doorgaans vertaald in de norm dat iedereen hetzelfde behandeld dient te worden. Hoe verschillend we ook zijn, de opvatting is dat we gelijke kansen creëren wanneer we iedereen hetzelfde behandelen. Voor de wet is iedereen gelijk. Bij sollicitaties moeten idealiter alle sollicitanten langs dezelfde meetlat worden gelegd. In het onderwijs liggen de eisen voor een bepaald diploma vast en zal iedereen die dat diploma wil behalen aan die eisen moeten voldoen.

Rechtvaardigheidsgevoel

Die eisen waaraan je als scholier, student of cursist moet voldoen om voor een bepaald diploma of getuigschrift in aanmerking te komen, liggen vast. Dit zijn de zogenaamde eindtermen. Je krijgt het papiertje niet wanneer je deze eindtermen niet haalt. Deze eindtermen geven aan wat de gediplomeerde kan en weet en bepalen zo de waarde van het diploma. Met andere woorden, ze bepalen de kwalificaties van de gediplomeerde. De eisen zijn dus voor iedereen die het diploma wil behalen, gelijk. We vinden dat we iedereen op deze manier gelijk behandelen en dat ervaren we als eerlijk. Ons rechtvaardigheidsgevoel is bevredigd.

Is gelijke behandeling wel zo rechtvaardig als dat het lijkt?

Gelijke behandeling

Het onderwijs doet zijn uiterste best om iedereen gelijk te behandelen door niet alleen de eindtermen vast te leggen; ook de weg er naartoe moet voor iedereen gelijk zijn. De leerstof wordt aan iedereen op dezelfde manier aangeboden. De tijd die je erover mag doen, is min of meer vastgelegd. De manier waarop kennis en vaardigheden worden getoetst, is voor iedereen gelijk. Bovendien dient iedereen zich aan dezelfde ongeschreven sociale regels te houden gedurende dit proces, hoewel de hiervoor benodigde vaardigheden geen onderdeel van de eindtermen uitmaken. Nu is er weliswaar sprake van gelijke behandeling, maar niet meer van gelijke kansen.

Ongelijke gevallen

Leerstof wordt aangeboden in kleine stukjes, voorzien van een incomplete context. Bottom-up leren heet dat. Heel verwarrend voor iemand met autisme. Wie vóór loopt met het ene vak of leerdomein en achter met het andere, heeft dikke pech. De tijd die je verdoet met het verplicht volgen van lessen over stof die je al lang beheerst, zou je nuttig kunnen besteden aan dat ene moeilijke vak. Dat mag niet. Bovendien vindt men in onderwijsland de sociale ontwikkeling van een leerling heel erg belangrijk. Leerlingen die een atypische ontwikkeling doormaken worden hiermee lastig gevallen op een moment dat zij er niet rijp voor zijn, wat hun versnelde ontwikkeling op andere vlakken onnodig remt.

Wie heeft gelijk?

Ik vraag aan jou, beste lezer, hoe wij gelijke kansen voor iedereen het beste kunnen creëren. Door de weg die iemand aflegt naar kwalificatie als een individuele vrijheid te zien die recht doet aan onze onderlinge verschillen? Of door iedereen koste wat kost hetzelfde te behandelen, waardoor we uiteindelijk iedereen tekort doen?

Terug naar het overzicht