Een prinsvriendelijk! verhaal | Marjon Kuipers

Geplaatst op door in de categorie Marjon Kuipers

Een prinsvriendelijk! verhaal

Er was eens een mooie prins.  Hij woonde in een land hier erg ver vandaan ... . - Prinsvriendelijk!Er was eens een mooie jonge Prins

Er was eens een mooie jonge Prins. Hij woonde in een land hier erg ver vandaan … . maar toch ook weer heel dichtbij. De Prins woonde helemaal alleen in een groot kasteel. Best een mooi kasteel hoor. Het gras werd keurig gemaaid. Binnen was het gezellig en lekker warm. De was werd gedaan en snoep en koekjes waren er altijd voldoende. Wel was het een beetje stil zo de hele dag in z’n eentje vond hij. Best eenzaam vond hij vaak.

De Prins had uiteraard een voetbalveld maar voetballen in je eentje is maar eventjes leuk. Ook had hij een computer en een playstation III waar hij regelmatig mee speelde. Maar ook dat was maar eventjes leuk in z’n uppie. Hij zou wel een vriend willen. Een echte vriend….

Maar ook dat was maar eventjes leuk in z’n uppie. Hij zou wel een vriend willen. - Prinsvriendelijk!Wat zijn de mensen hier anders

Toen de Prins klein was ging hij nog regelmatig naar buiten. Naar de mensen die in het andere land leefden. Hij dacht daar wel een vriend te vinden en trad het land van ‘de anderen’ de eerste keren vrolijk tegemoet. ‘Maar wat zijn de mensen hier anders’ dacht hij iedere keer weer. Ze zagen er net zo uit als hij maar als hij met ze wilde praten dan leek het als of ze een vreemde taal spraken. De woorden die kende hij wel. Die klonken net zo als zijn woorden. Maar het leek alsof de woorden een hele andere betekenis hadden. Soms vertelden de mensen iets maar bedoelden ze héél iets anders. Of zeiden ze iets maar vertelden ze met hun lichaam een compleet ander verhaal. Hij begreep er he-le-maal niets van. En als hij het niet begreep dan werden de mensen steeds boos op hem. Keer op keer. Boos, niet omdat hij het verkeerd deed. Boos omdat hij het niet begreep! Soms werden ze zo boos dat ze hem zelfs straf wilden geven. En meestal zeiden de mensen wat ze niet wilden of wat niet mocht maar nooit eens vertelden ze hem wat ze wel wilden of bedoelden. Hij snapte er echt helemaal niets van.

Toen de Prins klein was ging hij nog regelmatig naar buiten. Naar de mensen die in het andere land leefden. - Prinsvriendelijk!Wat was er veel te zien

En wat was het druk in het andere land. Wat was er veel te zien. Overal kleuren. De winkels lagen vol met spullen zodat hij niet eens meer kon kiezen en in alle winkels was muziek die maakte dat zijn hoofd soms uit elkaar knalde. Overal verschillende geuren die samen zo vies roken. Mensen zaten zomaar aan hem. Gaven hem een ferme schouderklop en vroegen “alles goed”? Dat ze aan hem zaten vond hij echt vreselijk. Hij zat toch ook niet zomaar aan de andere mensen. En wat bedoelen ze met “alles goed”? Hij wist niet eens waar hij moest beginnen met het bedenken van een antwoord op deze vraag. Als zijn hoofd dan op ontploffen stond rende hij overstuur weer terug naar zijn veilige kasteel. Soms zelfs kwam hij in zijn vaart wel eens in botsing met een van de anderen. Zijn paniek was zo groot dat hij het helemaal niet door had en dan werden de mensen nog bozer. Vreselijk vond hij het. Hij had soms wel een uur nodig om weer bij te komen en te zorgen dat het in zijn hoofd weer een beetje rustig werd.

Steeds als hij weer eens teleurgesteld was in de reactie van “de anderen” legde hij een steen rond zijn kasteel. - Prinsvriendelijk!De muur werd hoger en hoger

Steeds als hij weer eens teleurgesteld was in de reactie van “de anderen” legde hij een steen rond zijn kasteel. En dat was vaak. Iedere dag wel een steen, dag na dag, jaar naar jaar. De muur werd hoger en hoger en zelfs vanaf de hoogste toren in het kasteel kon hij niet meer over de muur kijken. Hij kon, zelfs al hij nog zou willen, zijn kasteel niet eens meer verlaten.
De mensen in het andere land zagen de muur rond het kasteel van de mooie jonge Prins steeds hoger worden. Soms konden ze nog net het puntje van zijn kroontje zien. Wat een vreemde vogel riepen ze. We vonden hem altijd al raar. Hij begreep nooit wat we bedoelden. Hij snapte het gewoon niet en dan liep hij weer boos weg en liep ons omver. Zie je wel. Het ligt aan hem. Niet aan ons.

Wat kun je doen?

Maar er waren ook mensen die zich af vroegen wat ze voor de Prins konden doen. Dat hij alleen niet meer uit dat kasteel met de hoge muren kon komen hadden ze wel gezien. En ze konden zich ook voorstellen dat hij die muren had gebouwd. Want hoe aardig ze ook altijd waren ze merkten wel degelijk dat ze de Prins niet goed begrepen. Ze wilden hem graag helpen om een opening in de muur te vinden en misschien zelfs wel de muur wel weer lager te maken of zelfs helemaal te afbreken en vrienden met hem te worden. En ze wilden ook zijn taal leren spreken. Zo moeilijk kan het niet zijn dachten ze. Maar wij moeten het doen! Ze riepen een heleboel mensen bij elkaar die dat ook wilden en samen wilden ze aan de slag om te bedenken wat ze voor de prins konden betekenen. Op een goede dag kwamen deze mensen bij elkaar voor een brainstormrondje. Wat kunnen we doen?

De mensen begonnen zich voor te stellen wat de Prins in hun land allemaal tegen kwam. - Prinsvriendelijk!Prinsvriendelijk zijn!

De muren afbreken riep de een … , Een brug bouwen. Een ophaalbrug riep de ander. Prinsvriendelijk zijn … . Er waren genoeg ideeën. Weet je wat we doen zei iemand: we gaan samen eerst eens voelen hoe het is om een Prins te zijn. De mensen begonnen zich voor te stellen wat de Prins in hun land allemaal tegen kwam. Ze maakten harde muziek, bouwden de ruimte bomvol met spullen in allerlei kleuren en vormen en ze zorgden ook nog eens dat iedereen een ander geurtje op had. De mensen gingen door elkaar heen lopen, elkaar aanraken en telkens iets anders tegen elkaar zeggen dan dat ze bedoelden. Na 10 minuten gaven ze het op. Knettergek werden ze van de overvloed aan informatie en alle onduidelijkheid. Oh, en stel je eens voor dat je dat de hele dag meemaakt. Geen wonder dat de Prins zicht terug trekt in zijn rustige en veilige kasteel. Nadat de mensen een beetje waren bijgekomen gingen ze een plan bedenken. Die Prins is zo gek nog niet hoor. Wij maken de chaos! Dus het is aan ons om hier iets aan te doen! Laten we maar eens beginnen om Prinsvriendelijk! te zijn.

Als we alle mensen in ons land kunnen laten weten dat Prinsvriendelijkheid bestaat. - Prinsvriendelijk!We gaan alleen nog maar precies zeggen wat we bedoelen

Als we alle mensen in ons land kunnen laten weten dat Prinsvriendelijkheid bestaat, dat je dus blijkbaar iets kunt doen voor Prinsen en Prinsessen! Dan voelt onze Prins zich vast weer welkom in ons land. Ja, zei een ander mens; en dan gaan we alleen nog maar precies zeggen wat we bedoelen. En weer een ander mens riep; En dan zeggen we ook wat in dit land wel mag in plaats van altijd maar roepen wat niet mag. Ja, en dan maken we ook gelijk de zinnen korter en doen er plaatjes bij. Weet je wat ook helpt riep iemand achter in de zaal. We gaan goed letten op hoe lang de zaken duren. We stoppen met zeggen van dat doen we straks, zo meteen of later. We gaan het gewoon zeggen in minuten, uren of dagen. En bij alles vertellen we: wie het doet , wat je mag doen, waar en wanneer en vooral hoe je het kunt doen. En we geven de Prins ook tijd om even na te denken. Laten we ons tempo verlagen en geduldiger worden. En we raken de Prins niet zo maar meer aan ook al bedoelen we het nog zo goed. De mensen werden steeds enthousiaster. Ondertussen merkten ze al dat ze deze nieuwe manier van doen zelf ook prettig begonnen te vinden. Er waren opeens veel minder misverstanden tussen de mensen in het land en zelfs hun eigen lastige pubers konden deze manier van communiceren wel waarderen.

Het team van de Prins had gewonnen. De Prins voelde zich nu erg fijn bij de mensen. Eindelijk vrienden! - Prinsvriendelijk!Het team van de Prins had gewonnen

Blij met deze nieuwverworven kennis en mogelijkheden liepen ze naar het kasteel van de Prins en klopten op de grote eikenhouten deur. De Prins keek een beetje aarzelend om het hoekje. ‘Dag Prins’ zei een van de mensen. Heb je vandaag gevoetbald of op je computer gespeeld? De Prins moest even nadenken en de mensen gaven in alle rust deze denktijd. Met de voetbal gespeeld zei de Prins. Een van de mensen zei: wij gaan ook voetballen. Op het veld achter de kerk. Deze mensen doen mee en wij willen graag dat jij ook mee doet. Over 10 minuten beginnen we en jij speelt in het blauwe team. Oh, dacht de Prins. De Prins begreep al snel wat de bedoeling was. Want de mensen waren heel erg duidelijk. Dat is leuk. Ik doe mee! zei de Prins. In alle rust liepen ze samen naar het voetbalveld. Het was een fijne en spannende wedstrijd. Het team van de Prins had gewonnen. De Prins voelde zich nu erg fijn bij de mensen. Eindelijk vrienden! En de mensen uit het andere land waren ook blij want ze hadden er een hele goede voetbalspeler bij. Ze maakten een diepe buiging voor de jonge Prins en alle andere Prinsen en Prinsessen in de hele wereld. Ze namen zich voor vanaf dit moment Prinsvriendelijk! te willen zijn. Zo moeilijk was het immers niet. Communicatie was het toverwoord. …

Want communicatie is geslaagd als de ander jou begrijpt!

Terug naar het overzicht