C’est le ton qui fait la musique

Geplaatst op door in de categorie Algemeen

Wij zijn als mens geboren met de gave van de taal. Aangeboren en van nature verankerd in ons systeem zijn wij ons vaak niet meer bewust van de verantwoordelijkheid die communicatie met zich meebrengt. Gedachteloos kiezen we onze woorden met een al of niet bijpassende intonatie. We hebben geen idee van de emotionele effecten die onze communicatie op de ander heeft.

De meest communicatieve heeft de regie in een talige maatschappij. Communicatie is echter iets anders dan alleen maar goed kunnen praten. Goede communicatie wordt gekenmerkt door interactie en vindt plaats op zowel verbaal als non-verbaal niveau.

Vaak blijkt communicatie vooral als eenrichtingsverkeer te worden ingezet. We gebruiken te veel woorden vanuit onze eigen perceptie waarbij we bijna blind zijn voor de reactie van de ander.

Hoeveel moeite kost het ons immers oprecht te luisteren naar de ander zonder ondertussen onze reactie al in ons eigen hoofd geformuleerd te hebben?
Hebben we wel voldoende in de gaten waar onze woorden landen?
Hoeveel oog hebben we voor de subtiele signalen in onze eigen gelaatsuitdrukkingen, lichaamstaal en intonatie en die van onze gesprekspartners?

De juiste woorden met de bijpassende intentie en intonatie kunnen ons mooie ervaringen en goede gevoelens brengen.
Andere woorden, zelfs als ze inhoudelijk juist zijn kunnen onze wereld in oorlog brengen.

Ook door communicatie met jezelf kun je hersenen uitstekend trainen negatieve gedachtenpatronen te ontwikkelen waardoor je zelfs je grip op emoties kunt verliezen en in strijd kunt raken met de wereld in jezelf en om je heen.

Evengoed kun je hersenen trainen in positieve gedachtenpatronen waardoor je je veel prettiger gaat voelen, controle kunt krijgen op je twijfels, angsten en niet helpende gedachten. Je kunt immers gebeurtenissen niet veranderen. Wel heb je keuze op de wijze waarop de je deze gebeurtenissen ervaart.

Realiseer je eens hoe groot daarmee ieders verantwoordelijkheid is voor een juiste communicatie met de ander maar vooral ook met jezelf.

Communiceren kun je leren

Door bewust te worden van de wijze waarop jij communiceert en jezelf te trainen in dienende communicatie kunnen er in je brein nieuwe verbindingen worden gevormd.
Dit fenomeen wordt neurale resonantie genoemd. Onze neurobiologie kan door middel van spiegelneuronen zorgen voor verbinding met de ander.

Vanuit dit perspectief gezien zijn wij gemaakt voor empathie en dit kan betekenen dat wij vanuit onze biologie in staat zijn invloed uit toe oefenen onze eigen en onze gezamenlijke wereld te verbeteren.

Hoe?

Vanuit de wetenschap weten wij dat wij maar beperkt informatie kunnen verwerken.
De Amerikaanse psycholoog George A. Miller publiceerde in 1956 zijn beroemde wetenschappelijke verhandeling “The Magical Number Seven, Plus or Minus Two” (de wet van 7 + 2). Miller toonde aan dat ons bewuste geheugen per keer slechts tussen de 5 en de 9 informatie eenheden kan opslaan.

Dat betekent hoe langer je aan het woord bent jouw verhaal te vertellen hoe minder van dat verhaal door de ander kan worden opgenomen.
Daarbij neemt de ander alleen datgene op wat resoneert met zijn of haar eigen systeem en dat hoeft niet in alle gevallen datgene te zijn wat de kern van jouw verhaal is.

Ook al heb je nog zoveel te vertellen, train jezelf in het rustig kort en bondig spreken.
Check vervolgens of jouw informatie bij de ander is overgekomen en is opgenomen. Is dat zo dan kun je verder met je volgende zin. Is het niet het geval dan kun je beter stoppen want het vervolg heeft dan immers weinig zin.

Een ander voordeel van het op een rustige manier kort en bondig spreken is dat er weinig ruimte overblijft voor het uiten van negatieve emoties.
Het uitblijven van negatieve emoties heeft een positief effect op de relatie tussen sprekers. Boosheid bij de een vergroot de boosheid bij de ander als reactie en in wisselwerking raak je steeds verder van jezelf en van een gezamenlijk gesprek en train je samen hard je hersenen zich verder te ontwikkelen in negativiteit.
Negatieve woorden, gevoelens en gedachten kunnen erg krachtig zijn.

Ga maar eens voor de spiegel staan en denk aan iets leuks. Kijk goed naar jezelf en let op je houding en gelaatsuitdrukking.

Check eens hoe je je voelt.

Denk dan aan iets minder leuks en kijk weer naar je houding en gelaatsuitdrukking.

Check nu ook hoe je je voelt.
Je zult zeker het verschil ervaren.

Denk er vooral aan weer met een positieve gedachte, een paar lieve woorden en een glimlach aan jezelf af te sluiten!

Overigens betekent dit niet dat je negatieve gevoelens moet negeren. Iedereen heeft ze meer of minder. Maar in plaats van je negatieve gevoelens te pas en te onpas te ventileren kun je ze ook herkaderen tot positieve gevoelens en gedachten.

Door Barbara Fredrikcson en John Gottman hebben onafhankelijk van elkaar, onderzoek gedaan naar het effect van positieve gedachten en uitingen op negatieve gedachten en uitingen.
De zogenaamde positief-negatief ratio verhoudt zich 3-5:1. Dat betekent dat drie tot vijf positieve gedachten één negatieve gedachte of uiting kunnen neutraliseren.

Onze hersenen reageren als een aan-uitschakelaar op positieve of negatieve gevoelens. Ze zijn niet in staat om beide gevoelens tegelijk te hebben.

Hoe de schakelaar staat bepaal je zelf. Wat dit zelf bepalen tricky maakt is het feit dat we zelf niet altijd doorhebben hoe onze schakelaar staat en we al gauw denken dat we effectief aan het communiceren zijn. Onze hersenen hebben door middel van een positieve vertekening de neiging ons te laten geloven dat we beter zijn dan eigenlijk het geval is.

Om hier daadwerkelijk bewustzijn op te krijgen rest er niets anders dan trainen en trainen. Soms heb je daar een ander bij nodig omdat het veranderen van oud gedraag vaak gepaard gaat met weerstand.

Sta jij jezelf toe een nieuwe communicatievorm te ontwikkelen?

Terug naar het overzicht